Expeditie Robin.. euh Araioses!
Lieve lezers,
Na een fantastische eerste week op het project, waar we de afgelopen keren wat over hebben gedeeld met jullie (o.a. kinderwerk, het bouwproject en de huisbezoeken) stond er voor dit weekend een nieuwe uitdaging voor de deur.
Vrijdagochtend vroeg zijn we vertrokken richting een visserseiland. Dit eiland ligt erg afgelegen van de bewoonde wereld. Daarbij was ons verteld dat het een primitief verblijf zou worden, wat voor de nodige zenuwen zorgde onder enkele van ons. Na een bijzonder mooie boottocht kwamen we later op de ochtend aan. Het was een kleine kilometer zwoegen door heet zand met onze bagage. Maar dit werd snel alweer vergeten, doordat we ontzettend vriendelijk en gastvrij werden ontvangen!
Na een paar uurtjes siësta in de hangmat — we moeten ons toch aanpassen aan de cultuur hier 🙂 — zijn we op weg gegaan. We hebben de kinderen uitgenodigd voor de zeskamp die we hebben georganiseerd en de ouders voor de dienst van vrijdagavond. Wat waren we deze dag een eenheid als groep. Ondanks de hitte hier, hebben we ons maximaal in kunnen zetten tijdens de spelletjes. De temperatuur voelde 10 graden kouder aan :). Hartverwarmend was het om de kinderen hier liefde en aandacht te kunnen geven, welke velen thuis niet krijgen. Ook de dienst die we samen met de pastor hier hebben vorm gegeven was bijzonder. God was voelbaar aanwezig. Het is lastig om deze momenten onder woorden te brengen. Maar het feit dat je 7400 km van huis bent en dezelfde God aan het aanbidden bent, ondanks de taalbarrière, dat zorgt toch wel voor kippenvel momentjes. We hebben de mensen hier (en zij ons ook!) mogen bemoedigen en zegenen met liederen, getuigenissen, preek, dramastukjes en kinderwerk.
En toen was het moment daar… er werd krab gegeten, voor sommigen de eerste keer. Waarna we in plaats van een heerlijk matras.. deze nacht in een hangmat (!) mochten doorbrengen. Enkelen van ons hebben op een veranda geslapen, anderen binnen. Wat een avontuur! Voor sommigen betekende dat paar uurtjes minder slaap, maar het was deze belevenis zeker waard!
Zaterdagochtend was het weer vroeg opstaan. We zijn met de boot naar een ander visserseiland vertrokken, onder begeleiding van de pastor. Ook hier mochten we een ontmoetingsmoment organiseren met de kinderen. Tijdens de wandeling naar de kerk mochten we een huis bezoeken waar is gebeden voor een zieke man. Na een Braziliaanse vismaaltijd zijn we weer richting het vaste land vertrokken. De dag werd afgesloten met een kampvuur op het strand en nog een nachtje (lees: vrijwillige keuze) in de hangmat. Zondag begon waar veel mensen van dromen; wakker worden onder de blauwe lucht, met palmbomen en witte strand! Dit werd een dag om weer bij te tanken voor de week die voor ons ligt met weer nieuwe avonturen. Deze zullen jullie lezen in de volgende verslagen! 🙂
Liefs,
Rebecca
Wist je dat…
- Frank zijn rugzak was vergeten, waardoor we een half uur terug moesten varen?
- De eerste giftige slang is gespot? En ratten, enge vissen, dode kaaiman, kakkerlakken en spinnen?
- We pizza’s eten als ontbijt?
- Hannie al bukkend en biddend de politie probeert te ontwijken? En dat dat tot nu toe ook nog is gelukt?





Reacties
Wat een verhaal!! Prachtig om jullie te volgen op deze mooie reis!
Gods zegen op jullie weg want waar je ook gaat Hij gaat met je mee
Dat zijn de verhalen zeg! Klinkt erg goed zusje. Geniet ervan want voordat je Het weet ben je weer terug in ons kikkerlandje!
Groeten van Joucko, Teatske, sven,roan en Lynn
Wauw! Wat een schitterend verhaal, krijg er zelfs hier kippenvel van! Wat geweldig dat je zoveel voor elkaar kúnt betekenen en Gods Geest zó duidelijk overal in de wereld werkzaam is! God bless you all! Liefs ut Feanwalden
Wauw wat een prachtige ervaringen doen jullie daar op zeg! En wat is het inderdaad fijn om zo ver van huis ook mensen te vinden die ook van God houden of Hem ook willen leren kennen! Wat een zegen jullie werk!
Zo te zien Jan heb jij het ook naar je zin! Maar weeeeer je telefoon kapot…hoe doe je dat toch??
We hadden je al geappt… maar ja dat lees je niet meer, dus nu maar zo een bericht. 😉
Geniet van de laatste dagen van de reis. Love you!
Liefs van de Papjes ut Hurdegaryp!!
Schitteren om jullie verhalen te lezen van jullie belevenissen en ook van alle indrukken die jullie opdoen. Fantastisch wat jullie daar mogen doen. Veel plezier nog en Gods nabijheid ook voor de terugreis. Lieve groet van ons en speciaal voor Jan een dikke kroep van Karin.