Een dag met een lach en een traan

Deze vrijdag (dag 11) denken we aan Nynke. Precies een jaar geleden overleed ze op 58 jarige leeftijd. Eind 2016 was ze één van de initiatiefneemsters van deze hele reis. Zij heeft het eerste contact gelegd met Nanda van Samenwerkvakanties. Beiden afkomstig uit Friesland, dus dat voelde goed voor haar. Het eerste halfjaar was ze druk met het werven van deelnemers en publiciteit. Bij de eerste activiteit — wandelen — was ze al ziek, maar wel aanwezig. Daarna ging haar gezondheid hard achteruit. Ton en Nynke zouden samen deze reis maken, helaas heeft dat niet zo mogen zijn. Ze overleed onverwacht snel op 16 november 2017.

Vanmiddag tijdens de lunch hebben we met elkaar hierbij stil gestaan. We hebben kaarsjes aangestoken. Ton heeft iets verteld. Elsbeth heeft een gedicht voorgelezen: “De mensen van voorbij” van Hanna Lam. Het 2e couplet van het gedicht:

De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die wij zo graag herhalen,
in bloemengeuren, in een lied
dat op klinkt uit verdriet.

Met liefde denken we aan Nynke, een stoere, reislustige vrouw. Deze reis paste heel goed bij haar.

Naast tranen waren er ook vrolijke, ontroerende en hoopgevende momenten. Het was de laatste volle werkdag; de planten kregen water, de tuin wordt steeds groener en de muren worden steeds hoger. De vrouwen worden steeds handiger op de naaimachines, in de pauzes werkten ze zelfstandig verder.

Ook deze dag konden de vrouwen weer schilderen. We kregen de indruk dat dit voor veel vrouwen een nieuwe ervaring was. Ze wisten niet goed hoe ze de kwast moesten vasthouden en wat ze er precies mee konden doen. Tussen het werken door ontstond er grote hilariteit toen we “hoofd, schouders, knie en teen” zongen. De vrouwen deden actief mee en met elkaar hadden we de grootste lol.

We merken dat, ondanks de taalbarrière, de contacten steeds spontaner verlopen. Iedere dag worden we hartelijk ontvangen en krijgen we allen een hand. De eerste dagen wilden velen niet op de foto en keken sommigen ons niet aan. Nu reageren ze enthousiast en is het weer dikke pret als ze zichzelf zien.

Groeten Elsbeth en Mieke

 

6 reacties op “Een dag met een lach en een traan

  • Harm van der Steege

    Heftig verhaal, mooi dat jullie niet opgaan in de situatie in Burkina, maar de dierbare herinneringen aan jullie geliefde herdenken en daar de tijd voor hebben genomen. Ik kom niet uit Oudewater, maar wat ik lees zijn jullie een TOP team!

  • Rob

    Een ontroerende dag en verslag dit keer.Gelukkig zijn jullie daar met elkaar ter ondersteuning.
    Genieten jullie nog van de laatste dagen daar.

    Groet,
    Rob

  • Janny en Bram Verweij

    Meer dan indrukwekkend, de tranen branden ons al achter de ogen, dat zal bij jullie niet anders zijn, nog heftiger voor alle direct betrokkenen. Goed dat jullie dit allemaal met elkaar delen. Het tekent het hechte van de groep.

  • Theo en Marian Boere

    Mooi om te lezen hoe jullie met elkaar om Ton heen staan deze beladen
    dag.Ook goed om weer verder te gaan met het project.En iedereen daar weer een lach op zijn gezicht heeft.Succes nog deze laatste dagen

  • Cor van Dijk

    Indrukwekkende foto’s, fijn dat jullie dit samen met Ton kunnen delen.
    En dan weer verder, dat is ook goed, dat je ook weer plezier kunt hebben..
    Nog goede dagen.

    Groet Cor.

  • Gijs

    Mooi hoe jullie gisteren stil gestaan hebben bij het overlijden van Nynke.Wat
    een fijne groep zijn jullie. Veel respect voor alles wat julliie al gedaan hebben. Groet Gijs

Reacties zijn gesloten